Het zijn immers kinderen

Het zijn immers kinderen

Blog 23 Wat mij vooral opvalt, is dat het personeel van het hotel extra lief is voor kinderen. Nooit boze blikken, geen geïrriteerdheid, nooit is iets te veel. Wat de kinderen ook doen, bijvoorbeeld karaf druivensap omgooien (ik zeg maar wat ;-)), er wordt nauwelijks...
Het lijkt op televisie kijken

Het lijkt op televisie kijken

Blog 22 De hotelkamers in Brazilië zien er precies hetzelfde uit als waar dan ook in de wereld: bedden met nachtkastjes en tegen de andere muur een lange aflegtafel met tv waar een paar stoelen voorstaan. De twee ruime kamers zijn met een tussendeur van elkaar...
Oma-inkijkje

Oma-inkijkje

Blog 21 Tweede week februari 2006 De avond voor mijn vertrek naar Brazilië zit ik via de mobiele telefoon van het hotel – mind you, de eerste Apple mobiel was pas een jaar later – tijdens het avondeten met het hele gezin aan tafel. ‘Kun je alvast even wennen mam’,...
Lachen, heel veel lachen

Lachen, heel veel lachen

Carla: Juni 2020 Zou zo maar kunnen dat jullie (lezers van deze feuilleton) er genoeg van krijgen, van die uitgebreide verhalen over het gezin in wording. Kan je vertellen dat wij in 2006 snakten naar méér verhalen over de kinderen; er was in die tijd grote ‘honger’...
Het zijn gewoon kleine poepies

Het zijn gewoon kleine poepies

Blog 19 Mei 2020 Carla: Meestal belde Marcelle ’s avonds haar tijd rond een uur of negen. Bij ons was het dan midden in de nacht. Ik schreef alles op wat ze zei. Tussen de bedrijven door – ik werkte toen nog fulltime – verwerkte ik de aantekeningen in een...